نارنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نارنده . [ رَ دِ] (اِخ ) دهی است از دهستان قاقازان بخش ضیأآباد شهرستان قزوین، در ٦٠هزارگزی شمال ضیأآباد و ١٢هزارگزی راه عمومی واقع است . ناحیه ای کوهستانی و سردسیر است و ٣٣٠ تن سکنه دارد و فارسی را به لهجه های ترکی و کردی تکلم می کنند. آبش از چشمه سار و محصولش غلات و عدس و باقلاست . مردمش زارع و مکاری و گله دارند، صنعت دستی آنان جاجیم بافی و جوال بافی و ریسمان تابی است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١ ص ٢٢١).