نارسان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نارسان . [ رَ ] (نف مرکب ) آنکه نمی رساند. (ناظم الاطباء). ◄ نرسنده . که نمی رسد : چو نیکی فزائی به روی خسان بود مزد آن سوی تو نارسان . فردوسی . ◄ ناتمام . ناکامل . ناپایدار و بی اعتبار. نااستوار. ناقص . نارسا : گفت من گفتم که عهد آن خسان خام باشد خام و زشت ونارسان . مولوی .