نادلپسند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نادلپسند. [ دِ پ َ س َ ] (ن مف مرکب ) که پسند دل نباشد. که دل آن را نپسندد. نادلپذیر. نامطبوع : سهی سرو ترا بالا بلند است ببالاتر شدن نادلپسند است . نظامی . جهان گرچه زیر کمند آمدش نکرد آنچه نادلپسند آمدش . نظامی . ◄ نامقبول . مطرود. نکوهیده : بر آزادگان نادلپسندم گر این را ره دهم آن را ببندم . وصال . رجوع به نادلپذیر شود.