ناخفته

ناخفته . [ خ ُ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) نخوابیده . نخفته . نخسپیده . خواب ناکرده . بیدار مانده . شب زنده دار. ج، ناخفتگان : شبی برسرش لشکر آورد خواب که چند آورد مرد ناخفته تاب . سعدی . درازی شب از ناخفتگان پرس که خواب آلوده را کوته نماید. سعدی . ◄ بیداردل . هوشیار. ج، ناخفتگان : همان چون سر آری به سوی نشیب ز ناخفتگان بر تو آید نهیب . فردوسی . ◄ بسته و فسرده ناشده . (ناظم الاطباء).