ناخفتن

ناخفتن . [ خ ُ ت َ ] (مص منفی ) نخفتن . خواب نکردن .نخوابیدن . بیدار ماندن . به خواب نرفتن : که بر ساز کامد گه رفتنت سرآمد نژندی و ناخفتنت . فردوسی . من از ناخفتن شب مست مانده چو شمشیری قلم در دست مانده . نظامی . شکایت پیش از این روزی ز دست خواب میکردم به غم خواران و نزدیکان، کنون از دست ناخفتن . سعدی .