مکرود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکرود. [ م َ ] (ع ص ) بریده شده . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شارب مکرود؛ سبلت قطع شده . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
مکرود. [ م َ ] (اِخ ) دهی از دهستان نشتا (نشتارود) است که در شهرستان شهسوار واقع است و ١٤٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران، ج ٣).