مکابدت

مکابدت . [ م ُ ب َ / ب ِ دَ ] (از ع، اِمص ) مکابدة. رنج دیدن . سختی کشیدن : او را بر مکابدت اهل نظر و ابرار و معاندت اولی الخطر والاحرار از پای در آورد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٤٤٩). مجاهده ٔ عظیم باشد و مکابدتی الیم . (مرزبان نامه چ قزوینی ص ٨٩). این حرفه از مکابدت زراعت و تحمل حرارت هواجر و معانات حراثت بهتر است . (روضةالعقول، مقدمه ٔ مرزبان نامه چ ١٣٣٧ ص یا). و رجوع به مکابدة شود.