مُدْهِنُون

أَنْتُمْ مُّدْهِنُونَ «مُدْهِنُون» در اصل، از مادّه «دهن» به معناى روغن است، و از آنجا که براى نرم کردن پوست تن، یا اشیاء دیگر، آن را روغن مالى مى کنند، کلمه «ادهان» به معناى مدارا و ملایمت، و گاه، به معناى سستى و عدم برخورد جدى آمده است، و نیز از آنجا که افراد منافق و دروغگو، غالباً زبان هاى نرم و ملایمى دارند، این واژه احیاناً به معناى تکذیب و انکار نیز به کار رفته است، و هر دو معنا در آیه فوق محتمل است; اصولاً انسان چیزى را که باور دارد، جدى مى گیرد، اگر آن را جدى نگرفت، دلیل بر این است که باور ندارد.(17)