مُدْهامَّتانِ

مُدْهآمَّتانِ «مُدْهامَّتانِ» از مادّه «اِدْهِیْمَام» و از ریشه «دُهْمَه» (بر وزن تهمه) در اصل، به معناى «سیاهى» و «تاریکى شب» است، سپس به سبز پر رنگ نیز اطلاق شده است، و از آنجا که چنین رنگى، نشانه نهایت شادابى و طراوت گیاهان و درختان است، این تعبیر بیانگر نهایت خرمى آن دو بهشت است.(16)