مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شماره ۱۹۵۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ای زیان وای زیان وای زیان وای زیان هوشیاری در میان بیخودان و مستیان بیمحابا دردهای ساقی مدام اندر مدام تا نماند هوشیاری عاقلی اندر جهان یار دعوی میکند گر عاشقی دیوانه شو سرد باشد عاقلی در حلقه دیوانگان گر درآید عاقلی گو کار دارم راه نیست ور درآید عاشقی دستش بگیر و درکشان عیب بینی از چه خیزد خیزد از عقل ملول تشنه هرگز عیب داند دید در آب روان عقل منکر هیچ گونه از نشانها نگذرد بینشان رو بینشان تا زخم ناید بر نشان یوسفی شو گر تو را خامی بنخاسی برد گلشنی شو گر تو را خاری نداند گو مدان عیسیی شو گر تو را خانه نباشد گو مباش دیدهای شو گرت روپوشی نماند گو ممان