موسیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موسیان . (اِخ ) دهی است از دهستان اشترجان بخش فلاورجان شهرستان اصفهان واقع در ٢ هزارگزی خاور فلاورجان با ١٣١ تن سکنه . آب آن از زاینده رود و راه آن ماشین رو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١٠).
موسیان . (اِخ ) نام یکی از بخش های شهرستان دشت میشان است . این بخش درشمال باختری سوسنگرد واقع شده و موقعیت طبیعی آن دشت و هوایش گرمسیری است و در تابستان به ٥٨ درجه می رسد. این بخش از ١٥ ده بزرگ و کوچک و جمعیتی در حدود ٥٠٠٠ تن تشکیل شده و از دیه های مهم آن : عین صوله، جزیرات، دال پری را می توان نام برد. آب آن از چشمه و چاه تأمین می گردد. و صنایع دستی زنان عبا و جاجیم بافی است . راههای دیه ها در تابستان اتومبیل رو است و مرکز آن موسیان می باشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).
موسیان . (اِخ ) دهی است مرکز بخش موسیان شهرستان دشت میشان واقعدر ١٥٠ هزارگزی سوسنگرد با ٤٠٠ تن سکنه . آب آن از چشمه ٔ گریزان و راه آن ماشین رو است . بخشدار و نماینده ٔ دارایی در این ده برقرار است و ساکنان آن از طایفه ٔ دیناروند هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).