موجهه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موجهة. [ م ُ وَج ْ ج َ هََ ] (ع ص ) تأنیث موجه . رجوع به موجه شود.
موجهه . [ م ُ وَج ْ ج َ هََ / هَِ ] (از ع، ص ) (اصطلاح منطق ) موجهة . - قضیه ٔ موجهه ؛ قضیه ای است که در آن نسبت محمول به موضوع به کیفیتی مانند ضرورت، دوام، امکان، امتناع و قیدهای دیگر مقید شده باشد.