مهه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهه . [ م َ هََ / هَِ ] (اِ) ماهه . مثقب .افزاری درودگران را که بدان چوب و تخته سوراخ کنند و حکاکان جواهر بدان سفته کنند. رجوع به ماهه شود.
مهه . [ م َ هََه ْ ] (ع مص ) نرم گردیدن . ◄ (اِمص، اِ) سیر نرم . ◄ نرمی . ◄ فروهشتگی . ◄ آهستگی . ◄ زمان . ◄ امید. (منتهی الارب ).