مهجع

(مَ جَ) [ ع. ] (اِ.) خوابگاه.<br>

(مَ جَ) [ ع. ] (اِ.) خوابگاه.

(مِ جَ) [ ع. ] (ص.) ۱- غافل. ۲- احمق، گول.

(مُ جِ) [ ع. ] (ص.) آن که گرسنگی را تسکین دهد.

مهجع. [ م ِ ج َ ] (ع ص ) غافل گول . (منتهی الارب ) (آنندراج ). غافل و احمق و گول . (ناظم الاطباء).

مهجع. [ م َ ج َ ] (ع اِ) خوابگاه . (غیاث ) (آنندراج ). آرامگاه : ظل ذلت نفسه خوش مضجعی است مستعدان صفا را مهجعی است . مولوی .

مهجع. [ م ُ ج ِ ] (ع ص ) آنکه گرسنگی را تسکین می دهد. (ناظم الاطباء) (از آنندراج ). ◄ به خواب رونده . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). و رجوع به اهجاع شود.