مهتمر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مهتمر. [ م ُ ت َ م ِ ] (ع ص ) اسب شتابان و چهارنعل رونده . (ناظم الاطباء). اسب به رفتارآینده و تیزرونده . (آنندراج ). و رجوع به اهتمار شود.