مه پیشانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مه پیشانی . [ م َه ْ ](ص مرکب ) آنکه پیشانی وی مانند ماه تابان و درخشان باشد. ◄ اسبی که در پیشانی وی سپیدی باشد. ◄ نیک اختر. خجسته فال . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مه پیشانی . [ م َه ْ ](ص مرکب ) آنکه پیشانی وی مانند ماه تابان و درخشان باشد. ◄ اسبی که در پیشانی وی سپیدی باشد. ◄ نیک اختر. خجسته فال . (ناظم الاطباء).