مه پرست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مه پرست . [ م َه ْ پ َ رَ ] (نف مرکب ) آنکه ماه (قمر) را پرستش کند. ◄ عاشق . شیفته . دلداده . گرفتار معشوق : مه پرستان که ستاره همه شب می شمرند آخر این کوشش اومید به جائی برسد. مولوی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مه پرست . [ م َه ْ پ َ رَ ] (نف مرکب ) آنکه ماه (قمر) را پرستش کند. ◄ عاشق . شیفته . دلداده . گرفتار معشوق : مه پرستان که ستاره همه شب می شمرند آخر این کوشش اومید به جائی برسد. مولوی .