منگنز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منگنز. [ م َ گ َ ن ِ ] (فرانسوی، اِ) عنصری است با علامت اختصاری «Mn». جرم اتمی آن ٥٤/٩٣٨ و عدد اتمی آن ٢٥ است . فلزی است سفید مایل به قرمز، سخت و شکننده . سنگینی ویژه ٔ آن ٧/٢٠ و نقطه ٔ ذوب آن ١٢٦٠ درجه ٔ صدبخشی است . به صورت پیرولوزیت در طبیعت فراوان است . برای استخراج آن پیرولوزیت را به وسیله ٔ کربن یا آلومینیم احیا می کنند. (از فرهنگ اصطلاحات علمی ). فلزی است با علامت اختصاری Mn و شمار اتمی ٢٥ که بسیارسخت و شکننده است و در طبیعت به حالت اکسید یافت می شود و در صنایع فولادسازی به کار می رود. (از لاروس ).