منفوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منفوس . [ م َ ] (ع ص ) بچه ٔ زاده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء)(اقرب الموارد). منفوسة. (ناظم الاطباء). رجوع به منفوسة شود. ◄ ولد منفوس ؛ بچه ای که مادرش زچه باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ شی ٔ منفوس ؛ چیز گرانمایه و مرغوب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).