منفور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منفور. [ م َ ] (ع ص ) مغلوب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دورگردیده . (آنندراج ). ◄ ترسیده . (آنندراج ). ◄ نفرت کرده شده و ناپسند و مکروه . (ناظم الاطباء). مورد نفرت واقعشده . - منفور شدن ؛ نفرت کردن و کراهت داشتن . (ناظم الاطباء). - ◄ مورد نفرت واقع شده . ناپسند واقع شدن .