منعفق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منعفق . [ م ُ ع َ ف ِ ] (ع ص ) گذرنده در امور و شتابی کننده .(آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آنکه در کارها شتابی می کند. (ناظم الاطباء). ◄ مایل و بازگردنده از آب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). بازگردنده از آب . (ناظم الاطباء).
منعفق . [ م ُ ع َ ف َ ] (ع اِ) منصرف از آب . (منتهی الارب ). جایی که بدان بازمی گردند. (ناظم الاطباء). مُنصَرَف . مُنعَطَف . (اقرب الموارد). رجوع به منغفق شود. ◄ جایی که از آن کوچ می کنند. (ناظم الاطباء).