منشمر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منشمر. [ م ُ ش َ م ِ ] (ع ص ) به سرعت رونده یا خرامنده در رفتار. (آنندراج ) (از منتهی الارب ). به شتاب رونده و خرامنده . (ناظم الاطباء). ◄ آماده ٔ کاری شونده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آنکه مهیا و آماده ٔ کاری گردد. (ناظم الاطباء). آنکه مهیا و آماده ٔکاری گردد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ اسب شتاب رو. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به انشمار شود.