منسج

منسج . [ م َ س َ / س ِ ] (ع اِ) جای بافتن کرباس . (مهذب الاسماء). سرکار و کارگه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). محل بافندگی و کارگاه و کارخانه ٔ نساجی . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

منسج . [ م ِ س َ / م َ س ِ ] (ع اِ) شانه ٔ بافنده . (دهار). شانه ٔ کرباس . (یادداشت مرحوم دهخدا). ◄ کار چوب که بر وی جامه را بافند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). آلتی که جامه را بر آن کشند تا بافته شود. (از اقرب الموارد). ◄ منسج الفرس ؛ فرودسر کتف اسب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). جایی از سر دو کتف اسب که به بن گردن پیوندد و گویند: وضع رمحه علی منسج فرسه . (از المنجد). میان گردن و شانه . (یادداشت مرحوم دهخدا).