منستیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منستیر. [ م ُ ن َ ] (اِخ ) یا «بیتولج » یا «بیتولا» شهری در یوگسلاوی که ٥٤٠٠٠ تن سکنه دارد و در سالهای ١٩١٥-١٩١٨م . جنگهای سختی دراین ناحیه به وقوع پیوست . (از لاروس ) (از المنجد).
منستیر. [ م ُ ن َ ] (اِخ )موضعی است شرقی اندلس . (منتهی الارب ). در سوق الاندلس میان لقنت و قرطاجنه واقع است . (از معجم البلدان ).
منستیر. [ م ُ ن َ ] (اِخ ) موضعی به افریقیه معبد زاهدان وتارکان . (منتهی الارب ). شهری در تونس بر شبه جزیره ای در خلیج حکامه که ٢٠٠٠٠ تن سکنه دارد و بندری است صید ماهی را. (از لاروس ). چون از دیرباز مسیحیان دیری در این ناحیه تأسیس کرده بودند این شهر بدین سبب منستیر نامیده شد. (از المنجد). رجوع به معجم البلدان و قاموس الاعلام ترکی شود.