منتکف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منتکف . [ م ُ ت َ ک ِ ] (ع ص ) سپری کننده ٔ باران .(آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). در باران عرضه شده تا سپری شدن باران . (ناظم الاطباء). ◄ از جایی به جایی رونده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به انتکاف شود.