منتکش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منتکش . [ م ُ ت َ ک ِ ] (ع ص ) بیرون کشنده ٔ گل و لای از چاه . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آنکه گل و لای از چاه بیرون می کشد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به انتکاش شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منتکش . [ م ُ ت َ ک ِ ] (ع ص ) بیرون کشنده ٔ گل و لای از چاه . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آنکه گل و لای از چاه بیرون می کشد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به انتکاش شود.