منتبذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منتبذ. [ م ُ ت َ ب ِ ] (ع ص ) یک سوشونده و کرانه گزیننده . (از آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). یک سوشونده . (ناظم الاطباء). ◄ نبیذسازنده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به انتباذ شود.