منتبج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

منتبج . [ م ُ ت َ ب ِ ] (ع ص ) استخوان برآماسیده و بلند. (آنندراج ). استخوان بلندشده و آماسیده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).