منافسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منافسة. [ م ُ ف َ س َ ] (ع مص ) با کسی مزاحمت کردن در رغبت چیزی . (المصادر زوزنی ). رغبت کردن در چیزی بطریق مبارات . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). رغبت کردن در چیزی به طریق مبارات در کرم . نفاس . (از اقرب الموارد). رجوع به منافسه و منافست شود. ◄ هم نفسی کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء).
منافسه . [ م ُ ف َ / ف ِس َ / س ِ ] (از ع، اِمص ) رغبت کردن در چیزی به طریق مساوات و معارضه کردن و حسد بردن . (غیاث ). منافسة. مبارات . رغبت کردن به چیزی از رقابت . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا): در او منافسه و مناقشه کردند... چون گفتاگوی بسیار شد قرار دادند بر قرعه . (تفسیر ابوالفتوح، یادداشت ایضاً). رجوع به منافسة و منافست شود.