منافرت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منافرت . [ م ُ ف َ / ف ِ رَ ](از ع، اِمص ) با کسی نزد حاکم رفتن برای اثبات بزرگی حسب و نسب . (غیاث ). منافرة. رجوع به منافرة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منافرت . [ م ُ ف َ / ف ِ رَ ](از ع، اِمص ) با کسی نزد حاکم رفتن برای اثبات بزرگی حسب و نسب . (غیاث ). منافرة. رجوع به منافرة شود.