ممتلط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ممتلط. [ م ُ ت َ ل ِ] (ع ص ) نعت فاعلی از امتلاط. (از منتهی الارب ). رباینده . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رجوع به امتلاط شود.