ممتلس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ممتلس . [ م ُ ت َ ل َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از امتلاس . (از منتهی الارب ). گم شده و ناپدیدشده . ◄ خیره چشم . (ناظم الاطباء). رجوع به امتلاس شود.