فرهنگ لغت

ممتخط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ممتخط. [ م ُ ت َ خ ِ ] (ع ص ) بینی افشاننده . (آنندراج ). آنکه بینی می افشاند. ◄ شمشیر برکشنده . آنکه شمشیر برمی کشد. (ناظم الاطباء). ◄ از دست رباینده . (آنندراج ). بیرون کننده ٔ چیزی . (آنندراج ). بیرون کشنده چیزی را. (از منتهی الارب ). آنکه چیزی را از دست کسی بیرون می کشد. (از ناظم الاطباء). رجوع به امتخاط شود.

معنی ممتخط | فرهنگ لغت