ملتب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملتب . [ م ِ ت َ ] (ع ص ) مرد گوشه نشین و ملازم خانه از ترس فتنه و شورش و فساد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملتب . [ م ِ ت َ ] (ع ص ) مرد گوشه نشین و ملازم خانه از ترس فتنه و شورش و فساد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).