ملتانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملتانی . [ م ُ ] (ص نسبی ) منسوب به شهر ملتان . (ناظم الاطباء). هر چیز منسوب به ملتان و در روایت، مطلق هندو را ملتانی گوینداز این جهت که هندوان ساکن ولایت اکثر متوطنان ملتان اند و نظیر این لفظ ترک است که هندوان بر مسلمانان اطلاق کنند چه اوّل قومی که به هندوستان آمده و تاخت وتاراج کرده فوج ترک بوده . ملاطغرا گوید : زحل به راست ادایی چسان برآرد نام که واژگون صفت افتاده همچو ملتانی . بدان که واژونی هندو مثل مشهور است در این صورت مراد از ملتانی هندو خواهد بود مطلقاً. (آنندراج ). و رجوع به ملتان شود.