ملتبن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملتبن . [ م ُ ت َ ب ِ ] (ع ص ) شیرمکنده . (آنندراج ). آنکه شیر خودش را می خورد و می مکد. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به التبان شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملتبن . [ م ُ ت َ ب ِ ] (ع ص ) شیرمکنده . (آنندراج ). آنکه شیر خودش را می خورد و می مکد. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به التبان شود.