ملبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملبی ٔ. [ م ُ ل َب ْ ب ِءْ ] (ع ص ) ناقة ملبی ٔ؛ ماده شتری که در پستان آن فله پدید آمده باشد. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
ملبی ٔ. [ م ُب ِءْ ] (ع ص ) ماده شتری که هنگام زادن آن نزدیک باشد. ج، ملابی ٔ. (ناظم الاطباء). و رجوع به ملابی ٔ شود.