ملاوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملاوی . [ م َ ] (اِخ ) یکی از بخشهای شهرستان خرم آباد است که در جنوب غربی شهرستان واقع است و از شمال به بخش ویسیان و از جنوب و جنوب شرقی به بخش الوار گرمسیری و رودخانه ٔ کشکان و از مشرق به بخش پاپی و از مغرب به رودخانه ٔ کشکان محدود است . شمال بخش کوهستانی و هوای آن سردسیر و قسمت جنوب آن جلگه و معتدل است . محصول آن غلات و لبنیات و پشم و صیفی است و شغل اهالی زراعت و گله داری است . کوه دلوج و کوه رومشکان از قلل معروف آن است . این بخش از یک دهستان و ٤٨ آبادی تشکیل شده است و در حدود ١٧٨٠٠تن سکنه دارد که از طایفه ٔ میر جودکی هستند. مرکز بخش آبادی ملاوی است که در ١١٤هزارگزی جنوب غربی خرم آباد واقع است و راه شوسه ٔ خرم آباد به اندیمشک از مرکزبخش عبور می کند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
ملاوی .[ م َ ] (اِخ ) قصبه ای از دهستان بالا گریوه است که دربخش ملاوی شهرستان خرم آباد واقع است . مرکز بخش است ودر حدود ٢٠٠ تن سکنه دارد. بخشداری، پست و تلگراف، انتظامات ژاندارمری در این آبادی واقع است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦). و رجوع به ماده ٔ قبل شود.