ملاومة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملاومة. [ م ُ وَ م َ ] (ع مص ) یکدیگر را ملامت کردن . (تاج المصادربیهقی ) (المصادرزوزنی ). همدیگر را ملامت کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). همدیگر را نکوهش و ملامت کردن . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به ملامت شود.