ملامت گو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملامت گو. [ م َ م َ ] (نف مرکب ) ملامت گوینده . آنکه سخنان سرزنش آمیز گوید. سرزنش کننده . ملامتگر : عابدان آفتاب از دلبر ما غافلند ای ملامت گو خدا را رو مبین آن رو ببین . حافظ (دیوان چ قزوینی ص ٢٧٨). و رجوع به ماده ٔ بعد و ترکیب ملامت گفتن ذیل ملامت شود.