ملامت کننده

ملامت کننده . [ م َ م َ ک ُ ن َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) ملامتگر. نکوهش کننده . نکوهنده . سرزنش کننده : خدای عزوجل صفت مؤمنان یاد کرد و گفت ایشان از ملامت کنندگان نترسند. (کشف المحجوب هجویری چ لنینگراد ص ٦٩). و سنت بار خدای عالم جل جلاله همچنین رفتست که هرکه حدیث وی کند عالم را به جمله ملامت کننده ٔ وی گرداند. (کشف المحجوب هجویری ایضاً ص ٦٩). رجایش اندر معاملت ملامت کنندگان چون رجای مرجیان باشد. (کشف المحجوب هجویری ایضاً ص ٧٥). و رجوع به ملامتگر شود.