مقنطرات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقنطرات . [ م ُ ق َ طَ ] (ع ص، اِ) دایره های متوازی با سطح افق . (از ناظم الاطباء). دایره هااند موازی مر افق را، اگر زبر افق باشند سوی سمت الرأس مقنطرات ارتفاع خوانند. و اگر زیر افق باشند سوی سمت الرأس به برابری پای مقنطرات انحطاط خوانند. (التفهیم ص ٧٣). و رجوع به مقنطرة معنی دوم شود. ◄ خطوط مقوسه ای است نزدیک یکدیگر در اسطرلاب که مابین آنها اعداد درجه های ارتفاع در صحیفه ٔرسم شده و بر بالای آن عنکبوت است . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به اسطرلاب در همین لغت نامه شود. ◄ پلها و جسرها و طاقها. (ناظم الاطباء).