مقفص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقفص . [ م ُ ق َف ْ ف َ ] (ع ص ) ثوب مقفص ؛ جامه ٔ نگارین به نگار پنجره . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). پارچه ٔ مخطط مانند قفص . ◄ کسی که دست و پایش بسته شده باشد، مأخوذ است از قفص که پرنده را در آن محبوس کنند. (از اقرب الموارد).