مقفز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقفز. [ م ُ ق َف ْ ف َ ] (ع ص ) فرس مقفز؛ اسب اَقْفَز. (منتهی الارب ) (آنندراج ). اسبی که دستش تا آرنج سپید باشد. (ناظم الاطباء). اسبی که سفیدی دستهایش تا آرنج برسد اما پاهایش سفید نباشد. (از اقرب الموارد). و رجوع به اَقْفَر شود. ◄ مرد پایتابه دار. (ناظم الاطباء).