مقرنة

مقرنة.[ م ُ ق َرْ رَ ن َ ] (ع ص ) کوههای خرد با هم پیوسته . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

مقرنة. [ م ُ رِ ن َ] (ع ص ) الحیة المقرنة؛ مار شاخدار. (یادداشت به خطمرحوم دهخدا). قسمی مار است درازای او از یک گز تا دو گز بر سر او چیزی چون دو سرو برآمده و لون او همچون لون ریگ است و بر شکم او فلسهاست صلب و خشک و در رفتن بر زمین از صلبی و خشکی آن فلوس بتوان دانست و دندانهای او راست و اندر زمین ریگناک مأوی دارد. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی یادداشت ایضاً) : و با زفت و قطران و انگبین بر گزیدگی ماری که او را الحیة المقرنة گویند یعنی مار با سرو... ضماد کنند. (ذخیره ٔخوارزمشاهی یادداشت ایضاً). و رجوع به مقرنی شود.