مقارع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقارع . [ م ُ رِ ] (ع ص، اِ) غالب و مغلوب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از محیط المحیط). ◄ مهتر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). سید. (محیط المحیط). ◄ خصم و حریف . (ناظم الاطباء).
مقارع . [ م َ رِ ] (ع اِ) ج ِ مِقرَعه . (دهار) (ناظم الاطباء). رجوع به مقرعة شود.