فرهنگ لغت

مقارعات

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مقارعات . [ م ُ رَ / رِ ] (ع اِ) ضربه ها و تپانچه ها و کوفتگیها. (ناظم الاطباء). ج ِ مقارعة : مسامع هوارا از اصطکاک مقارعات پرمشغله گردانیدند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٩٢). و رجوع به مقارعة شود.

معنی مقارعات | فرهنگ لغت