معظل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

معظل . [ م ُ ظِ ] (ع ص ) جای درخت ناک . مُعْظَئل ّ. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).