فرهنگ لغت

معظعظ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

معظعظ. [ م ُ ع َ ع ِ ] (ع ص ) سهم معظعظ؛تیری که در وقت رفتن بلرزد و چاوچاوان رود و پیچد. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

معنی معظعظ | فرهنگ لغت