معاملت داشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معاملت داشتن .[ م ُ م َ ل َ / م ُ م ِ ل َ ت َ ] (مص مرکب ) خرید و فروش و داد و ستد داشتن . ◄ سر و کار داشتن . نظر داشتن . علاقه داشتن دلبستگی داشتن : یکی را از متعلمان کمال بهجتی بود و معلم از آنجا که حس بشریت است با حسن بشره ٔ او معاملتی داشت . (گلستان ). دگری همین حکایت نکند که من و لیکن چو معاملت ندارد سخن آشنا نباشد. سعدی .